Graag wil ik mensen die een pup kopen een wijze les meegeven.

Dat een pupje heel veel veranderd in hun leven.

Het is een actief wezentje dat kan bijten en binnen plassen.

Dat zwart wordt en moet worden gewassen.

Maar ook dat hij heel graag bij je wil zijn.

En lang alleen zijn, vind hij helemaal niet fijn.

Je kunt niet zomaar hele dagen weg.

Heb je geen oppas dan heb je pech.

Maar ook geeft hij heel veel liefde en plezier.

En is het een super gezellig dier.

Maar wat is gebleken.

Je moet er heel veel tijd in steken.

Een Westie is ondeugend en lekker eigenwijs.

En soms worden je haren daar van grijs.

Maar wat ik  met mijn gedicht zeggen wil.

Klinkt misschien heel erg kil.

Ik dacht echt, als mensen een pup kopen.

Waar ze alles voor hebben afgelopen.

Dat ze het pupje echt niet meer kunnen missen.

Maar wat kan je, je toch  in mensen vergissen.

Ik denk als een pupje gaat dat hij op zijn plek zal zijn.

Als hij dus bij me terug komt doet me dit erg pijn.

Daarom wil ik aan iedereen vertellen.

Die me voor een pupje bellen.

Een pup is niet voor even.

Maar bij jullie voor heel zijn leven.

Groetjes Annemarie